"เหนือสุดในสยาม ชายแดนสามแผ่นดิน ถิ่นวัฒนธรรมล้านนา ล้ำค่าพระธาตุดอยตุง"
เป็นจังหวัดที่อยู่เหนือสุดของประเทศไทย สภาพภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขา ถือเป็นแหล่งต้นน้ำลำธารที่สำคัญของภาคเหนือ ซึ่งได้แก่ แม่น้ำสาย แม่น้ำคำ แม่น้ำกก แม่น้ำลาว และแม่น้ำปิง มีที่ราบอันอุดมสมบูรณ์ริมฝั่งแม่น้ำหลายสาย
เมืองเชียงรายเริ่มปรากฏหลักฐานความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในราวๆต้นพุทธศตวรรษที่ 19 เมื่อปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์มังราย พญาเม็งราย หรือ พ่อขุนเม็งรายมหาราช ได้ขึ้นครองเมืองหิรัญนครหรือเมืองเชียงแสนอย่างปัจจุบันทันด่วน ต่อมา พญาเม็งราย ได้ย้ายเมืองมาตั้งอยู่บนดอยจอมทอง ริมแม่น้ำกก และเรียกเมืองใหม่ว่า “เชียงราย” ใน พ.ศ. 1805 พร้อมกับรวบรวมเมืองต่างๆเข้ามาอยู่ภายใต้การปกครอง
 |
สมัยพญาเม็งราย มีการย้ายเมืองหลวงอีกครั้งหนึ่ง โดยย้ายมาตั้งอยู่ริมแม่น้ำปิง ซึ่งก็คือเมืองเชียงใหม่ในปัจจุบันนั่นเอง พ.ศ.2101 อาณาจักรล้านนาตกอยู่ใต้อำนาจการปกครองของพม่า จนมาถึงสมัยรัชกาลที่ 1 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ เมืองเชียงใหม่ก็กลับมาอยู่ใต้การปกครองของสยามอีกครั้งหนึ่ง ส่วนเมืองเชียงรายต้องกลับกลายเป็นเมืองร้าง เพราะเมืองเชียงแสนถูกตีแตก โดย พระเจ้ากาวิละ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ในขณะนั้น พร้อมกับกวาดต้อนผู้คนออกจากพื้นที่ ครั้นในสมัยรัชกาลที่ 3 เชียงรายได้รับการบูรณะอีกครั้ง จนมาถึงในสมัยรัชกาลที่ 5 ที่มีการปฏิรูปการปกครอง เชียงรายถูกจัดให้อยู่ในการปกครองของมณฑลพายัพ ต่อมาเปลี่ยนมาเป็น “จังหวัดเชียงราย” ในสมัยรัชกาลที่ 6
จังหวัดเชียงราย แบ่งการปกครองออกเป็น 16 อำเภอ และ 2 กิ่งอำเภอ คือ อำเภอเมือง อำเภอเชียงของ อำเภอพาน อำเภอแม่จัน อำเภอเชียงแสน อำเภอแม่สาย อำเภอแม่สรวย อำเภอเวียงป่าเป้า อำเภอป่าแดด อำเภอเวียงชัย อำเภอพญาเม็งราย อำเภอเทิง อำเภอเวียงแก่น อำเภอแม่ฟ้าหลวง อำเภอขุนตาล อำเภอแม่ลาว กิ่งอำเภอเวียงเชียงรุ้ง และกิ่งอำเภอดอยหลวง
| คลิ๊กฟังเสียงบรรยายนำเสนอจังหวัดเชียงรายโดย ททท. |
.jpg)
